Literatuurplein.nl
Kom kijken op het Marktplein! Klik hier!
Wachtwoord vergeten?

Controle op menselijke interactie

Nog geen Literatuurplein-account?

Meld u nu aan om gebruik te maken van alle functionaliteit van het Literatuurplein! Klik hier

Selecteer uw favoriete onderwerpen

Reset portlets

Kies een paginakleur

  • Verras mij
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Keuzes verbergen

21-01-2008 Sanneke van Hassel, een bescheiden winnares

 
Toon volledige grootte
Afgelopen donderdag werd Sanneke van Hassel uitgeroepen tot winnaar van de BNG Nieuwe Literatuurprijs 2007. Ze ontving een sculptuur gemaakt door Theo van Eldik en 10.000 euro. Peter de Rijk (die Van Hassel eerder interviewde voor de microfoon van Amsterdam FM) was niet verbaasd over haar uitverkiezing. Voor hem stond de uitslag bij voorbaat vast. Zelfs de namen van haar concurrenten (Walter van den Berg, Saskia de Coster, Bart Kouba, Jan van Mersbergen en Jowie Schmitz) hadden hem geen ogenblik doen twijfelen. Voor haarzelf lag dat heel anders, merkte hij toen hij haar een dag later belde.

Vanzelfsprekend begon het gesprek met de obligate maar welgemeende felicitatie. Vervolgens herinnerde ik haar aan mijn enthousiasme over haar verhalenbundels IJsregen en Witte veder tijdens het interview dat ik met haar had. Ze herinnerde zich ons gesprek meteen en begon spontaan te giechelen toen ik zei dat ze de gedoodverfde winnaar was geweest. Tot het laatst toe had ze eerder de anderen als winnaar gezien.

‘Ik gaf Jan van Mersbergen zeker een kans. Hij heeft een duidelijke stem en schrijft uitgesproken werk. Heeft al vier boeken op zijn naam staan. En Saskia de Coster voldeed helemaal aan wat men op dit moment zoekt: vrouwen die iets grotere romans schrijven. Toen Bart Kouba genoemd werd dacht ik, die zou het kunnen worden, een ‘black horse’ waar niemand rekening mee gehouden heeft.’

Net als tijdens mijn gesprek vorig jaar krijgt het Rotterdamse de overhand in de stem van Sanneke van Hassel. Ik visualiseer haar en zie een jonge vrouw voor mij met kort blond haar in een staartje. Ontwapenend eerlijk en volledig openstaand voor dat wat de wereld haar brengen gaat. Een korte wandeling door Amsterdam stampt haar hoofd vol met flarden van levensverhalen, dialogen en de vluchtigheid van alledag. Alleen een Van Hassel weet uit deze bouillabaisse van indrukken een coherent verhaal te brouwen. Een verhaal dat de lezer bijblijft, ook lang nadat het al uitgelezen is. Bescheiden is ze ook. Zo noemt ze zonder schroom haar grote Amerikaanse voorbeeld Raymond Carver en koppelt die naam aan Ton Rozeman. Ook hij beheerst het genre van het korte verhaal en bedient zich van een meesterlijke stijl. Stijl en gedrevenheid daar gaat het haar om.

Op de vraag wat ze met de geldprijs gaat doen is ze duidelijk. Als jonge, werkende moeder merkte ze al dat het schrijven van verhalen in opdracht veel van haar tijd opslokt. Tijd die ze eigenlijk wil besteden aan een roman. Zeker nu ze eindelijk voor ogen heeft wat de vorm van die roman moet gaan worden. Geld verdienen hoeft dus even iets minder nu de BNG Nieuwe Literatuurprijs voor een financiële buffer heeft gezorgd. Ze zegt mij de komende tijd zo min mogelijk opdrachten aan te gaan nemen. Maar ze beseft dat juist het winnen van de prijs tot interesse in haar werk zal leiden. Het is een dilemma waar ze nog niet helemaal uit is. En als om dat te bevestigen gaat ook haar andere telefoon. Iemand anders hangt aan de lijn in afwachting van een Sanneke van Hassel-verhaal. En zo is de sfeer die we van haar verhalen kennen in de werkelijkheid gekropen. Ook het goede heeft een keerzijde en alleen de auteur weet hoe het afloopt. Wellicht lezen we over een jaar hoe ze deze dagen vorm gegeven heeft.

Wat betreft de verliezers, als je het al zo cru mag zeggen, blijft er hoop. De BNG Nieuwe Literatuurprijs bestaat nu twee jaar en financieel kunnen ze nog drie jaar voort. Vooral voor de toch wel erg teleurgestelde Saskia de Coster, reeds twee keer genomineerd en toch weer naast de prijs grijpend, hoop ik dat haar schrijftalent beloond gaat worden.

Tekst en copyright: Peter de Rijk / Literatuurplein
Peter de Rijk is journalist, vertaler en sociaaltherapeut. Onder het pseudoniem Ezra de Haan schreef hij de novelles Vonk en Kermis in de hel (Gerrit Komrij citeerde diverse passages in zijn bloemlezing Kakafonie). Tevens schreef hij de dichtbundel Ik belde mijn muze.