Literatuurplein.nl
Kom kijken op het Marktplein! Klik hier!
Marktkraam aanvragen
Wachtwoord vergeten?

Controle op menselijke interactie

Nog geen Literatuurplein-account?

Meld u nu aan om gebruik te maken van alle functionaliteit van het Literatuurplein! Klik hier

Selecteer uw favoriete onderwerpen

Reset portlets

Kies een paginakleur

  • Verras mij
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Keuzes verbergen

Canon van de Nederlandse geschiedenis

De Canon van de Nederlandse Geschiedenis bestaat uit vijftig vensters, van de hunebedden tot ‘Nederlanders en Europa’. In deze special wordt bij elk venster een zorgvuldige en steeds te actualiseren selectie van media geboden. De special bevat nu de eerste veertien vensters en wordt de komende tijd verder aangevuld.
Lees meer...

Leesclubboek van de Maand van Boek-delen

Boek van de Maand van Boek-delen is in mei de roman Nacht over Westwoud van Wanda Reisel, een uitgave van Contact, waarin een waarnemend huisarts in het dorp Westwoud te maken krijgt met een uitbarsting van vreemdelingenhaat.

Voor bespreking in een leeskring stelde Boek-delen elf discussietips samen.
Lees meer...

28-01-2009 Ramsey Nasr nieuwe Dichter des Vaderlands

 
Toon volledige grootte
Niet de door veel dichters en literaire organisaties gesteunde Tsead Bruinja is door het publiek gekozen als nieuwe Dichter des Vaderlands, opvolger van Gerrit Komrij en Driek van Wissen, maar Ramsey Nasr die eerder stadsdichter van Antwerpen was. De afgelopen weken was er tussen hem en Bruinja een felle controverse ontstaan over de toon van de campagne. Die heeft de aandacht voor de verkiezing en voor de poëzie overigens wel flink gestimuleerd. Waren er op 13 januari 6.859 stemmen uitgebracht, uiteindelijk werden dat er 19.605.

Dichter en acteur
De in 1974 in Rotterdam geboren Ramsey Nasr, zoon van een Palestijnse vader en een Nederlandse moeder, is behalve dichter en schrijver ook acteur. Hij verhuisde voor zijn studie aan de Studio Herman Teirlinck naar Antwerpen, waar hij inmiddels al meer dan vijftien jaar woont. Hij speelde korte tijd bij het Zuidelijk Toneel in Eindhoven en legde zich daarna geheel toe op het schrijven. In 2000 debuteerde hij als dichter met de bundel 27 gedichten & Geen lied, die zowel voor de C. Buddingh'-prijs 2000 als de driejaarlijkse H.C.Pernath-prijs werd genomineerd.

Twee culturen
Naar aanleiding van het thema van de Boekenweek 2001, ‘Het land van herkomst – Schrijven tussen twee culturen’, schreef hij de roman Kapitein Zeiksnor & de twee culturen. Het is het verhaal van de 140 jaar oude Kapitein die besluit de wereld te verbeteren door mensen op hun plichten te wijzen en zelf het goede voorbeeld te geven. Het volk slaat echter terug, wat uiteraard niet de bedoeling is. In het voorjaar van 2004 volgde een tweede dichtbundel, Onhandig bloesemend, die werd begroet als een bevestiging van zijn grote talent. Bij de vijfde druk uit 2006 was een cd gevoegd waarop hij elf gedichten uit de bundel voordraagt.

De muzikant en de vijand
De tien gedichten die hij als stadsdichter van Antwerpen schreef, werden gebundeld in Onze-lieve-vrouwe-zeppelin (2006), waaraan een extra cyclus, ‘de Z’, was toegevoegd. Voor de gelegenheid heeft Nasr zijn taal sterk Antwerps ingekleurd. Tegelijk verscheen Van de vijand en de muzikant, een bundeling van zijn essays, artikelen en opiniestukken. In de afdeling ‘Van de muzikant’ schrijft hij vooral over klassieke muziek, cultuur en literatuur. De afdeling ‘Van de vijand’ bevat vooral politieke stukken, onder meer over het Israëlisch-Palestijnse conflict. Hij is uitstekend ingevoerd in de kwesties waarover hij schrijft. Dat belooft wel iets als nieuwe Dichter des Vaderlands.

Alle denkbare manieren
In zijn visie is een Dichter des Vaderlands iemand ‘die enerzijds in staat is als ambassadeur voor de Nederlandstalige poëzie op te treden in alle mogelijke gedaantes, op alle denkbare manieren: in scholen en theaters, op universiteiten, in achterstandswijken en via alle media, samen met de vele dichters die dit land rijk is; en die zich anderzijds via de poëzie wil inzetten voor een land - niet voor één stad, niet voor één provincie of een verzamelde achterban, maar voor een land dat heropgebouwd wil worden. Een Dichter des Vaderlands betrekt zijn land in de poëzie. En toont de poëzie zijn land.’

Tekst en copyright: Jef van Gool / Literatuurplein

Update 29 januari 2009: De uitslag
Tsead Bruinja: 4123 stemmen - 6988 punten
Joke van Leeuwen: 3469 stemmen - 6078 punten
Erik Menkveld: 804 stemmen - 1366 punten
Ramsey Nasr: 7692 stemmen - 13303 punten
Hagar Peeters: 3517 stemmen - 5965 punten
Personen
Naar het Nieuwsarchief
Reacties
 

Nieuwe boeken

Help

Terwijl ze neerknielde om zijn pols te voelen, zag ze het touw om zijn nek. Het was dik en gevlochten en het lag losjes onder hem, bijna knus verscholen onder zijn arm. Het andere uiteinde lag op een sneeuwbank – nee, daaronder begraven, en aan de andere kant zag ze dat de tak waaraan hij vastzat, was afgebroken.
Snel maakte ze het touw los en vond het kloppende ritme in zijn hals, daarna trok ze de bovenste drukknopen van zijn jas open in de hoop dat hij zo beter zou kunnen ademen. Zijn gezicht was niet blauw. Hij was ongeveer van haar leeftijd, in de dertig, zijn korte, golvende bruine haar doorschoten met grijs. Nog steeds gingen zijn ogen niet open. Moest ze hem een tik op zijn wang geven? Hartmassage? Ze duwde hem voorzichtig op zijn rug. ‘Monsieur?’ zei ze nog eens. Hij bewoog niet.

Het jaar dat ik (2x) moeder werd

Naast me lag een groot, maar toch heel klein ventje met een flinke neus, kleine oren, pluizig haar en ogen die ik nog niet open had gezien. En een bijoor - was dat was, had ik vandaag geleerd: een heek klein pieletje aan zijn linkeroor, het schattigste pieletje dat ik ooit had gezien. De hele nacht bleef ik wakker, niet moe, echt klaarwakker. Ik keek naar mijn slapende zoon. Dat ik zo veel liefde zou kunnen voelen voor iemand die ik nog maar een paar uur kende, had ik nooit gedacht, al was het me door iedereen voorspeld. Dat die liefde elke dag nog groter en alomvattender zou worden, wist ik toen nog niet eens.
En een jaar en drie weken later deed ik het allemaal nog eens over. Al was het dit keer heel anders. Een geplande keizersnede geeft je een lam-naar-de-slachtersbankgevoel, maar met omgekeerde uitkomst: nadat je op de bank bent neergelegd en opengesneden, ga je niet dood, maar er komt nieuw leven uit je tevoorschijn.

In een mens

Russell stierf in Larry’s armen; ik weet vrijwel zeker dat Larry zou willen dat het andersom was geweest. (‘Hij woog bijna niets meer,’ zei Larry.) Tegen die tijd gingen Larry en ik ook op bezoek bij vrienden in het St. Vincent’s-Ziekenhuis. Zoals Larry al had voorspeld werd het zo druk in het St. Vincent’s dat je niet bij een vriend of een ex-geliefde op bezoek kon gaan zonder er iemand anders die je kende aan te treffen. Je stak je hoofd om de hoek van een deur en zag iemand liggen van wie je helemaal niet wist dat hij ziek was; Larry beweerde dat hij meer dan eens iemand had zien liggen van wie hij niet eens wist dat hij homo was.
Vrouwen kwamen tot de ontdekking dat hun man iets met andere mannen had gehad - pas op het moment dat hij stervende was. Ouders kwamen tot de ontdekking dat hun jonge zoon stervende was terwijl ze nog niet eens wisten (of hadden bedacht) dat hun kind homo was.

Erfgename van de graal

Ondanks haar paniek merkte ze dat ze opmerkelijk teleurgesteld was. Er was niets te vinden van wat ze zich had voorgesteld: geen schatten zoals in het voorvertrek, geen oude boeken vol magie of wijsheid; geen goudschat. Het leek meer iets wat je overhield na een zolderopruiming. Een verweerde leren koker waar misschien een telescoop in had gezeten, en een vierkanten kartonnen doos op een laag randje. Ze sprong op de bodem van de kuil. De koker was lichter dan ze had verwacht. Ze schudde er zachtjes mee, maar erbinnen bewoog niets. Was hij leeg? Ze stak hem in haar rugzak. Ze zette haar handen op de doos. Die voelde koud aan, zelfs door het karton heen. Ze kon zien dat hij zwaar was. Ze schoof haar vingertoppen eronder en lichtte hem van zijn voetstuk. Ze zou nooit weten wat ze verkeerd had gedaan - alleen dat ondanks al haar voorzorgsmaatregelen en voorbereidingen haar ergens op een of andere manier iets was ontgaan. De valdeuren sprongen dicht, of probeerden dat althans.

Post mortem

Na tien jaar schrijven, na vijf boeken, moest hij zich nog steeds tevredenstellen met kleine blijken van welwillendheid, met dineetjes midden in de week met Estse schrijvers die hier vier weken in een kasteel resideerden, en morgenavond vermaakt dienden te worden op een cultureel verantwoorde wijze. Een uitwisseling van intellectueel kapitaal. Hoeveel van zijn collega’s hadden niet meteen voor de eer bedankt, voor men, uiteindelijk, aan hem had gedacht, aan Steegman, altijd erkentelijk? … Het stond in de sterren geschreven dat hij naast de man met de neusknobbel aan tafel zal komen te zitten. Gedurende de hele maaltijd kan hij van nabij de uitwas bestuderen. Het ontneemt hem alle appetijt en doet hem midden in de nacht met een schreeuw ontwaken uit de ergste nachtmerrie sedert lang.

Video's


Corine Kisling (Iris en Klaas Koppe, 13-05-2012)

Met Corine Kisling en Paul Verhuyck bij de Hedwigepolder en in hun woonplaats Graauw in het land van Reinaert.

 

Meer video's