Spitzen van Thomas Rosenboom
door Ingrid Hoogervorst
(Schrijfster en voormalig recensente van De Telegraaf)
|
Geestig Boekenweekgeschenk Thomas Rosenboom
‘Ik zou graag een niemendalletje schrijven. Een tussendoortje,’ verzuchtte Thomas Rosenboom vier jaar geleden in een interview. ‘Maar het zit er gewoon niet in. Dat is mijn grote zwakke punt.’ Over die zwakte lijkt de schrijver van vuistdikke romans als Gewassen vlees (1994) en Publieke werken (1999) heen gegroeid. Vorig jaar verscheen het beduidend lichtere De nieuwe man en in opdracht van de CPNB schreef hij het Boekenweekgeschenk, dat in de regel niet langer is dan een novelle. Alleen de Brits-Indiase schrijver Salman Rushdie maakte in 2001 een uitzondering op deze nationale literaire traditie.
Boekenweekgeschenk 2004 van Thomas Rosenboom is Spitzen, een zeer vermakelijk liefdesverhaal waarin ernst en humor elkaar afwisselen. Een boekje dat weliswaar onbezorgd divertissement biedt, maar met het thema van de tragiek der goede bedoelingen ook een typische Rosenboom is.
Over het streven en falen van zijn hoofdpersoon Han Bijman kunnen we kort zijn, hij torst de last van de mislukking al in zijn achternaam mee. Op aandringen van zijn buurvrouw Machteld, gespecialiseerd in Zuid-Amerikaanse danscursussen voor vrijgezellen, heeft de 45-jarige antiheld tangolessen gevolgd. ‘Buenas noches tanguero!’ Overmoedig geworden besluit hij ondanks haar waarschuwingen aan een écht tangofestijn deel te nemen. Han moet spitsroeden lopen tussen alle gevorderde tanguero’s - wat tot hilarische taferelen leidt - maar weet tot zijn eigen verbazing een vrouw aan de haak te slaan.
Danspartner
Deze exotische Esther blijkt niet alleen bereid de liefde met hem te bedrijven, maar wordt ook zijn vaste danspartner, wat hem toegang verschaft tot de felbegeerde Milongacursus voor paren. Niet meer behorend tot ‘de kaste der onaanraakbaren’ stort Han zich duizelig van geluk in een hachelijk liefdesavontuur, dat ondanks zijn goede bedoelingen mis loopt.
Met de komst van Esthers Indiase minnaar Shanna lopen de zaken flink uit de hand. En het is op dit punt in Spitzen dat de ernst omslaat in ironie. Tussen de drie personages komt een spel van liefdesschijnbewegingen op gang. Han is meer de man van de kleine schurkenstreken. Met als tragikomisch hoogtepunt zijn diefstal van Esthers oude spitzen. Behoedzaam danst hij de tango van het échte leven, een dans zonder vloer waarbij iedereen elkaar bedriegt.
Hoewel Rosenboom moeite had met de afronding van zijn verhaal dat aan het eind een beetje leegloopt, heeft hij met Spitzen één van de betere Boekenweekgeschenken afgeleverd. Het plezier dat de auteur bij het schrijven heeft gehad, is op elke bladzijde voelbaar. Vermaak is er ook voor zijn 765.000 lezers, die het boekje straks geschenk krijgen. Ze zullen zich geen moment bij dit geestige niemendalletje vervelen.
Bron: De Telegraaf, 13 februari 2004 |
|
