Salamanca
Wie Salamanca zegt, zegt universiteit (foto rechts). Eeuwenlang de intellectuele trots van de natie, waar vele groten zijn geschoold. 'De tempel van het intellect', zoals rector en schrijver Miguel de Unamuno op 12 oktober 1936 terecht zei.

Salamanca groeide door de in 1218 gestichte universiteit uit tot de fábrica del espíritu, de fabriek van de geest, waar zelfs de theologie een eigen richting insloeg. De universiteit was de bakermat van wat zou gaan heten 'de Spaanse mystiek', waarin grote namen als Fray Luis de León (dichter), Santa Teresa de Avila (mystica en schrijfster), en San Juan de la Cruz (mystiek dichter) de grenzen tussen kennis van het Goddelijke, geestverruiming en literatuur verkenden.

De Republiek van de Kennis, zoals Salamanca ook wel werd genoemd, verloor zijn goddelijke bijsmaak echter vrijwel geheel aan de literatuur: de Republiek der Letteren bestond hier echt. Geen schrijver uit de Spaanse literatuurgeschiedenis die niet in Salamanca studeerde - de voormalige studenten vormen samen de gehele klassieke literatuur. Noem ze maar op: Fernando de Rojas, Quevedo, Calderon de la Barca, Góngora, Tirso de Molina, Cervantes.

Salamanca is dankzij haar studenten zelf ook een onderdeel van de Spaanse literatuur geworden. Eindeloos is de reeks werken waarin de stad een hoofdrol vervult. Van La Celestina en Lazarillo de Tormes tot Niebla van Unamuno en Alucinación van José Hierro, een van de laatste winnaars van de Cervantes-prijs.

Op de site van Volkskrant reizen doet Cees Zoon uitgebreid verslag van een wandeling door Salamanca. Het verslag is te gebruiken als wegwijzer naar de hoogtepunten uit de (literaire) geschiedenis van de stad.

Foto: standbeeld Unamuno.

Laatst gewijzigd: 21-3-2018

Naar de overzichtspagina