Mijn jaar van rust en kalmte
Leestip
Ottessa Moshfegh

Een jonge kunsthistorica vindt dat ze een jaar rust en ontspanning nodig heeft om haar leven weer op orde te krijgen en grijpt naar de verdovende middelen. Op het oog heeft ze alles: ze is knap, goed opgeleid en met de erfenis van haar overleden ouders kon ze een mooi appartement in New York kopen. Toch is ze niet gelukkig. Mijn jaar van rust en kalmte is enerzijds een verontrustend zwartgallig en somber boek over de ledigheid van het bestaan, maar is tegelijk doorspekt van subtiele humoristische observaties over de Amerikaanse kunstwereld en de maatschappij. Bijzonder en scherp.

“De kunst bij Ducat moest doorgaan voor subversief, oneerbiedig en schokkend, maar het was allemaal ingeblikte tegen­cultuurtroep, ‘punk, maar dan met geld’, dat je hooguit inspireerde tot het aanschaffen van een onflatteuze outfit van Comme des Garçons om de hoek. Natasha had me de rol van geblaseerde ondergeschikte toebedacht, en de weinige moeite die ik in het werk stak was meestal voldoende. Ik was fashion candy. Hip decor. Ik was zo’n bitch die je achter een bureau zat te negeren als je de galerie binnenkwam, een pruilende schoonheid in een onbegrijpelijk coole avant-garde outfit. Ik kreeg opdracht me van de domme houden als iemand een vraag stelde. Ontwijken, ontwijken. Nooit een prijslijst geven. Natasha betaalde me maar 22.000 dollar per jaar. Zonder mijn erfenis zou ik op zoek moeten gaan naar een beter betaalde baan. En zou ik waarschijnlijk in Brooklyn moeten gaan wonen, met huisgenoten."

Meer informatie
Delen
Meer leestips
De goede zoon Rob van Essen
Malterfoske Lammert Voos
De experimenten Marion Pauw