E. du Perronprijs 2012

Details:

De jury bestond uit:
Manu van der Aa
Sander Bax
Herman Beck
Sjaak Kroon
Tineke Nugteren
Geno Spoormans



Winnaar

  • Koen Peeters - Duizend heuvels

    Koen Peeters maakt voor de lage landen een wereld zichtbaar van duizend heuvels: Rwanda (Duizend heuvels, Uitgeverij De Bezige Bij Antwerpen, 2012). De raciale tegenstellingen tussen Hutu’s, Tutsi’s en Twa’s worden gaandeweg het boek inzichtelijk mede als instrumenten van kerk en koloniaal bestuur. Op het persoonlijke vlak lijken de tegenstellingen soms op te lossen om vervolgens weer in alle hevigheid op te vlammen. Deze veelstemmige roman grijpt de lezer aan en verleidt hem onontkoombaar tot betrokkenheid.

Genomineerd

  • Ed van Thijn - Blessuretijd

    Rapport Ed van Thijn:
    Met het stijgen der jaren in ‘blessuretijd’ wordt de stem van Ed van Thijn brozer en indringender (Blessuretijd, Uitgeverij Augustus, 2012). Van Thijn die als Joods kind in oorlogstijd door Nederland gesmokkeld werd van het ene onderduikadres naar het andere, spreekt in dit boek persoonlijker, kwetsbaarder en overtuigender dan ooit tevoren. Zijn leven lang heeft Van Thijn zich ingezet voor het belang van multiculturaliteit in alle varianten die het (inter-)nationale politieke circuit kent. In zijn verdediging van minderheidsrechten laat hij zich inspireren door oudtestamentische tradities. Dit maakt van de politicus een mensch en van politiek een door idealen gedreven maatschappelijke kracht.

  • Tommy Wieringa - Dit zijn de namen

    Rapport Tommy Wieringa:
    Ook Tommy Wieringa grijpt in Dit zijn de namen (De Bezige Bij Amsterdam, 2012) terug op de Joodse traditie. Zijn roman speelt zich af in een imaginair grensgebied voor de (gesloten) poorten van de Europese Unie. Een groep slachtoffers van mensensmokkel trekt door de steppe wanhopig op zoek naar onderdak en een leven. Dit verhaal wordt verweven met de geschiedenis van een politiehoofd in een slaperig grensstadje, waar hij gelaten zijn vreugdeloze leven overziet. Totdat hij uitvindt dat hijzelf afstammeling is van een Joods geslacht. Beide verhaallijnen zoeken naar een nieuwe betekenis; de vluchtelingen in de toekomst en de politieman in het verleden. Wieringa vlecht op een magistrale manier twee werelden in elkaar die op het oog niet meer van elkaar hadden kunnen verschillen.

Naar de overzichtspagina

Delen