Nederland Leest met Remco Campert van start

Gepubliceerd: 21-10-2011

Vandaag gaat in de OBA, de Openbare Bibliotheek Amsterdam, de zesde editie van Nederland Leest van start, de campagne waarbij de openbare bibliotheken een speciale editie van een boek uitreiken aan hun leden. In de editie van dit jaar, die duurt tot en met vrijdag 18 november, staat Het leven is vurrukkulluk centraal, de debuutroman van Remco Campert uit 1961. Het doel van Nederland Leest is dat zoveel mogelijk mensen hetzelfde boek lezen en er met elkaar over in gesprek gaan.

Geld en lichamelijke liefde
‘Geld is het allerallerbelangrijkste op de wereld. Geld en lichamelijke liefde. Ik ben blij dat ze bestaan.’ Met dat credo en de zekerheid dat het leven vurrukkulluk is, danst het meisje Panda door de dagen, in ieder geval door die ene zondag in en rond het Vondelprak waarop Het leven is vurrukkulluk speelt. Met de lichamelijke liefde gaat ze net zo luchthartig om als met geld. In die zin kun je haar zien als ‘de belichaming van de mentaliteit die later als typerend voor de jaren zestig zal worden beschouwd,’ schreven Aad Meinderts, Erna Staal en Daan Cartens in Remco Campert : al die dromen al die jaren (2000), het Schrijversprentenboek over Campert.

Jaren zestig
Zo is er wel meer in de roman dat een voorafspiegeling is van de jaren zestig, zoals het conflict tussen de wereld van de jongeren, belichaamd door de lichtvoetige Panda, de heel wat de minder vrolijke Mees en de somberman Boelie, en die van de ouderen, in de vorm van een grijsaard die voortdurend loopt te foeteren op de jongeren: ‘En maar giegullen… Dat komt natuurlijk van het rokkenrollen en het Marie-Johanna roken.’ Niet zonder ironie blijkt de man de oud geworden hoofdpersoon uit Kees de jongen van Theo Thijssen. Kees’ grote jeugdliefde Rosa Overbeek is nu een retiradejuffrouw die al net zulke felle tirades tegen jongeren afsteekt. Met het geld waarvan Panda en Mees de grijsaard beroven, bouwen ze een feestje dat de climax is van de roman. Niets is daarna meer wat het lijkt in een wereld van vrije liefde en marihuana.

Lofrede
De Lofrede op Het leven is vurrukkulluk is geschreven door Ronald Giphart. Gipharts ode aan het 50 jaar oude literaire meesterwerk is afgedrukt in de Nederland Leest-editie van de roman. Ook na herlezing blijft het ‘in alle opzichten een vurrukkulluk boek,’ aldus de lofredenaar, ‘meeslepend, vurschrikkulluk geestig, hilarisch, woordspelerig, vreugdevol en onweerstaanbaar. Precies de Campert met wie ik openlijk heb gedweept’. Dat hij de bewonderde schrijver een keer drie klapzoenen heeft mogen geven, mag gelden als een hoogtepunt in zijn leven. Naast de editie voor de openbare bibliotheken is er een gebonden editie, in de boekhandel te koop voor 10 euro, met daarbij een DVD met een aflevering van Andere tijden over Het leven is vurrukkulluk, en is er wederom ook een editie voor scholieren.

Optredens
Campert en Giphart treden tijdens Nederland Leest vier keer samen op, in Theater De Stoep in Spijkenisse (vanavond), de bibliotheek in Groningen (5 november), Het Leidse Volkshuis in Leiden (13 november) en Cultuurcentrum Agora in Enschede (15 november). Ze worden afwisselend vergezeld door Philip Freriks, ook dit jaar ambassadeur van de campagne, Jan Mulder en Annejet van der Zijl. De tournee is geproduceerd in samenwerking met de plaatselijke openbare bibliotheken. Gegevens zijn te vinden op de website van Nederland Leest, waar ook een overzicht staat van de vele activiteiten die in het hele land worden georganiseerd. Op donderdagavond 17 november wordt Nederland Land feestelijk afgesloten in de voor één avond in Klup Vurrukkulluk omgedoopte People’s Place aan de rand van het Vondelpark. Op deze avond wordt Remco Campert in het zonnetje gezet door Bart Chabot, Jules Deelder, Ronald Giphart, Benjamin Herman, Kees van Kooten, Jan Mulder, Hagar Peeters en anderen.

De zomer van een nieuwe jeugd
Remco Campert heeft het gevoel dat hij altijd een jaar of zeventien is gebleven, de leeftijd van een weifelende, gretige puber. Zestien, zeventien, zijn ook Mees, Boelie en Panda in Het leven is vurrukkulluk. Hoe het boek is ontstaan tijdens een mooie zomer in Amsterdam, vertelt Campert in de video die Iris en Klaas Koppe voor Literatuurplein met hem maakten. Vijftig jaar geleden woonde hij met een vriend tijdelijk in een huis aan de rand van het Vondelpark en beleefde er, nog vóór Provo, de zomer van een nieuwe jeugd die in opkomst was. Dat relaxte gevoel vertaalde zich in een zin, ‘Het leven is verrukkelijk.’ Al snel werd dat ‘Het leven is vurrukkulluk,’ uitgesproken door een jong meisje, Panda. Toen die zin en het meisje er eenmaal waren, schreef hij het boek in een week of drie, niet vermoedend dat het een halve eeuw later in een oplage van 719.750 exemplaren zou worden herdrukt.

Tekst en copyright: Jef van Gool / Literatuurplein